Ποίημα
Μεθάω με τον έρωτα.
Πίνω στην πηγή του
αθάνατο νερό.
Ξεπλένω τα όνειρα
μεθάω, με την σκέψη,
στις “βαθιές” μοναχικές στιγμές.
Και δεν αλλάζουν
οι χαρές, τα χρώματα,
ορίζοντες στα μάτια.
Μεθάω με τον έρωτα.
Στάλα τη στάλα
το κορμί σου, ρουφάω,
ξαναγεννιέμαι και τον προσκυνώ,
περνάω, σε άλλους
κόσμους ζωντανούς, και του μιλάω.
Μεθάω με τον έρωτα
στα μονοπάτια του
μαζί σου περπατάω,
κι όσα ζω, και σου ζητώ,
τάμα τα κάνω στον Θεό,
και σου χρωστάω.
της αγάπης την μοναδική οδό.
© 2023
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ’ΛΗΣ
(Πνευματικό μου δημιούργημα)
Αρθρογράφος – Ποιητής
