Ποίημα
Τι να σε κάνω τώρα πια
αφού αλλού ανήκεις,
εγώ έχω μόνο μία καρδιά
πού έμαθες να πλήττεις.
Τι να σε κάνω πού ζητάς
σε μένα να γυρίσεις,
εγώ θυμάμαι όσα ξεχνάς
και δεν μπορείς να σβήσεις.
Θυμάμαι να σε αγαπώ
μα έγινες πληγή μου.
Θυμάμαι πάντα δεν ξεχνώ
μαχαίρι στην ψυχή μου
και ήταν απ’τα χέρια σου
με κάρφωσες στα στήθεια
έσβησες τα αστέρια σου
στου πόνου την αλήθεια.
Τι να σε κάνω τώρα πια
σκοτείνιασες για μένα
είχα αγάπη στην καρδιά
μα πέθανε για σένα.
©2024 Δημήτριος Μονιός
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής
