Ποίηση – Παγωμένη Σελήνη –

Ποίημα

Η παγωμένη η σελήνη
στην φωτιά του λιονταριού
όπως πάνω, έτσι κάτω
η ενέργεια του ουρανού.
Τετράγωνα και συναντήσεις
ουρανός με ήλιου αντιθέσεις,
και με τον επαναστάτη
της επικοινωνίας τον Ερμή
ο Ποσειδώνας αλλοιώνει
κάποιες φορές παραπλανεί.
Ο θυμός της φωτιάς
η αντίδραση της γης
αποκαλύψεις και αναδρομές συγχύσεις,
μαντάτα και επιστροφές.
Ξαφνικά και ανέλπιστα
έτσι έρχονται καταστροφές,
έτσι και τα θαύματα με τις ομορφιές.
Μα έτσι γίνονται
κι όλες οι εκρηκτικές σκηνές,
πρώτα το ταρακούνημα
μετά η κάθαρση της φωτιάς,
κατόπιν το μεγάλο ξέπλυμα
συναισθημάτων η πλημμύρα
το κλάμα, θάλασσας αλμύρα.
Δικαιοσύνης η όψη
και αποκάλυψης το σπαθί.
Θέση πραγμάτων λανθασμένη,
κάθε πληγή πρέπει
με αγάπης δάκρυα να ιαθεί.
Η ισορροπία μέσα σου γέρνει
το άδικο την γη μετακινεί.
Πώς εντός σου να ισορροπείς
αν η γη πρώτη δεν ισορροπεί;
Κράτα γερά και κίνησε
την αλήθεια σου ν’ αγαπήσεις
βρες χρώματα χαράς
με την ψυχή σου να τολμήσεις.
Κύκλοι αθόρυβα κλείνουν
στο παρακάτω σε παροτρύνουν.
Κατέκτησε όλη σου την δύναμη
το ανέλπιστο να πράξεις
έτσι το απίστευτα μέγιστο
μέσα σου να διαφυλάξεις.
Η σελήνη του χιονιού
ταξίδι κρύο του φεγγαριού
αλλαγή του πλάνου του θολού
Βάστα γερά καθαρή μου καρδιά…💕

©2025 Έφη Κεραμή
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα