Σκέψεις – Ασυντόνιστες Συχνότητες –

Σκέψεις

Κάποιοι μας μίλησαν για σωτήρες , ήσυχοι να ονειρευόμαστε.
Ελάτε, μη σπρώχνετε τόσο πολύ,
κάπου σε κάποια γωνία περιμένει ένας από μηχανής Θεός,
μια ευρύχωρη αγκαλιά κάτω από το πετραχήλι του Δεσπότη λυτρωτή,
με δωρεάν αίμα από το αίμα σου.
Προστάτες ονείρων,
δανεικά τα αισθήματα,
πόσο όμορφα ακούγονται τα παραμύθια!!
Όταν οι πόρτες είναι ανοιχτές,
ποιος θα πιστέψει,
πως δεν έχεις κλειδί να δραπετεύσεις.
Το σημαντικό είναι να φτιάχνουμε αναμνήσεις,
βόλτα στο κύμα, ταβερνάκι, τραγουδάκι
και ύστερα βοτσαλάκι, βοτσαλάκι να τις πετάμε στην θάλασσα.
Επιμένω, πως τα ερωτηματικά έχουν μια κινηματογραφική γοητεία,
όταν άλλος γράφει το σενάριο.
Πόσο πουλάς τη ζωή σου;
Πόσο χρεώνεις τη σιωπή σου;
Πόσο αντέχεις σε χειρόφρενα σκέψης;
Κρατώ το τιμόνι, είσαι για μια βόλτα στο άγνωστο;
Συνεπιβάτης ορκισμένος, βολικός..
“Υπέροχοι” γνωστοί άγνωστοι Καλοθελητές
μάγοι της υπόσχεσης.
Πόσο ασφαλές ακούγεται!!
Η φωνή κατασχεμένης ελπίδας
Εσύ ποιος είσαι τελικά;
Τώρα έμαθα, τώρα κατάλαβα, τώρα αποχωρώ
Μόλις έφυγα…

©2025 Nancy Rosered
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα