Ποίηση – Κάποιες φορές –

Ποίημα

Κάποιες φορές
Κάποιες βραδιές
Κάπου στο μέλλον.
Τις αλυσίδες που φορώ
θα τραγουδάς
με τους Θεούς στις συναυλίες
των αγγέλων
και στους τεκεδες της αρχαίας
αγοράς…..

Τζόνι Μπλακ….

Κλείνει ο μικρός μας καφενές
αργα το βράδυ
και το κουρείο κλείνει
γύρω στις εννέα.
Ψωνισες πάλι τουμπεκί
απ΄τα λαθραία.
που΄χε περάσει ο νταλικέρης
στο καράβι.

Βρήκες τον Μπάμπη το μπεκρή
να΄χει κολλήσει.
σ΄ένα μπουκάλι Τζόνι Μπλακ
σόδα και πάγο..
Ήταν παρέα με τον κάβουρα
τον μάγο,
που έψαχνε χρόνια στο χασίς
να βρει τη λύση.

Πήρα ένα Chivas με νερό
που είχες κεράσει.
Είχε ματσαρα στην τι βι
και το΄χα παίξει.
Είχα ποντάρει εκατό
σε μια σου λέξη .
πως η Γιουβέντους
την Παρι θα την περάσει.

Ημουνα ρεστος γενικά
ξερός για λιγο.
Έψαχνα τάχα να αποφυγω
το γραμμένο.
Μέσα μου ο πρόσφυγας
που πηδηξε στο τρένο
κι ο ναυαγός
που του χει λείψει το Τσιριγο.

Έχει ένα ντέρτι ο καφενές
κι εγώ νταλκαδες
και το ουίσκι
είναι βαρύ ποτό που καίει.
Ο καφετζης παραπονιέται
ότι δεν λέει
το πράμα που φέρε ο Μαθιος
κι έχει ζαλάδες…

Ψαχνω κουράγιο τα κομμάτια
να ενώσω.
να συνεχίσω την ζωή μου
ως το τέρμα.
Ότι απόμεινε απ τα όνειρα
ένα κέρμα.
που αφησε ρεστα ο καφετζης
Να σου τα δώσω…

 

©2024 Vagelis Fragiadakis

Αρθρογράφος – Ποιητής – Στιχουργός

Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ονομάζομαι Βαγγέλης Φραγκιαδάκης, γεννήθηκα το 1966, τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξα φοιτητής για δυόμιση χρόνια στο ΤΕΙ Ηρακλείου στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Παρότι δούλεψα στον τομέα εστίασης στην αγαπημένη μου Κρήτη, αποφάσισα ν΄ανοίξω τους ορίζοντες μου και να ταξιδέψω, έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω υπέροχους τόπους, ξεχωριστούς ανθρώπους, τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα τους και επίσης να δοκιμαστώ σε πολλές δουλειές, από βοηθός μάγειρα και σερβιτόρος, μέχρι έμπορος επίπλων και επαγγελματίας παίχτης του πόκερ. Η ζωή μια περιπέτεια με χιλιάδες εμπειρίες που με σφυρηλάτησαν, με διαμόρφωσαν για να φτάσω σήμερα να έχω στο πλάι μου μια υπέροχη οικογένεια, μια αγαπημένη σύζυγο και δυο παιδιά που καμαρώνω γι΄αυτά. Το ταξίδι της δημιουργικής γραφής δεν έχει πολλά χρόνια που ξεκίνησε, μια εσωτερική ανάγκη ν΄αφεθώ από τα ταξίδια της ζωής, στα ταξίδια της ψυχής, μου έδειξε τον δρόμο της πένας. Ο αναγνώστης των κειμένων μου θα διακρίνει τις επιρροές μου από τους όμορφους τόπους που περπάτησα, ενώ οι αναμνήσεις μου ακόμη κουβαλούν το άρωμα τους.

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση