Ποίημα
Κάποιες φορές
Κάποιες βραδιές
Κάπου στο μέλλον.
Τις αλυσίδες που φορώ
θα τραγουδάς
με τους Θεούς στις συναυλίες
των αγγέλων
και στους τεκεδες της αρχαίας
αγοράς…..
Τζόνι Μπλακ….
Κλείνει ο μικρός μας καφενές
αργα το βράδυ
και το κουρείο κλείνει
γύρω στις εννέα.
Ψωνισες πάλι τουμπεκί
απ΄τα λαθραία.
που΄χε περάσει ο νταλικέρης
στο καράβι.
Βρήκες τον Μπάμπη το μπεκρή
να΄χει κολλήσει.
σ΄ένα μπουκάλι Τζόνι Μπλακ
σόδα και πάγο..
Ήταν παρέα με τον κάβουρα
τον μάγο,
που έψαχνε χρόνια στο χασίς
να βρει τη λύση.
Πήρα ένα Chivas με νερό
που είχες κεράσει.
Είχε ματσαρα στην τι βι
και το΄χα παίξει.
Είχα ποντάρει εκατό
σε μια σου λέξη .
πως η Γιουβέντους
την Παρι θα την περάσει.
Ημουνα ρεστος γενικά
ξερός για λιγο.
Έψαχνα τάχα να αποφυγω
το γραμμένο.
Μέσα μου ο πρόσφυγας
που πηδηξε στο τρένο
κι ο ναυαγός
που του χει λείψει το Τσιριγο.
Έχει ένα ντέρτι ο καφενές
κι εγώ νταλκαδες
και το ουίσκι
είναι βαρύ ποτό που καίει.
Ο καφετζης παραπονιέται
ότι δεν λέει
το πράμα που φέρε ο Μαθιος
κι έχει ζαλάδες…
Ψαχνω κουράγιο τα κομμάτια
να ενώσω.
να συνεχίσω την ζωή μου
ως το τέρμα.
Ότι απόμεινε απ τα όνειρα
ένα κέρμα.
που αφησε ρεστα ο καφετζης
Να σου τα δώσω…
©2024 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Ποιητής – Στιχουργός

Ξεχωριστά δυνατό