Ποίηση – Θα σε παλέψω ρε ζωή –

Ποίημα

Στα σκαλοπάτια της ζωής,
μπορεί να σκουντουφλήσεις,
μα μιά δύναμη ενδότερη,
σπρώχνει να προχωρήσεις…
Κι αν τύχει στα πατώματα,
αυτή σε ρίξει πάλι,
σήκω ξανά όσο μπορείς,
σκληρή η βιοπάλη.
Ποτέ στις δυσκολίες σου,
μην πάψεις να ελπίζεις,
όσα κι αν έρθουν δύσκολα,
ποτέ σου μην λυγίζεις…
Ζωή με χίλια βάσανα,
μπλέκει ιστό με δάκρυ,
τα ζόρια προσπερνούμε τα,
τα βάζουμε στη άκρη.
Σφίγγεις το χέρι σε γροθιά,
όρους δικούς σου θέτεις,
αχ βρε ζωή που τυρρανείς,
σαν να΄σαι νομοθέτης.
Στη μάχη μέσα της ζωής,
πολύ μας βασανίζεις,
υπομονή και επιμονή,
γενναία να βαδίζεις.
Ηρωικά να της φερθείς,
για να καλοπεράσεις,
τις πίκρες και τα βάσανα,
αν θέλεις να ξεχάσεις.
Πολλές φουρτούνες πέρασα,
μα πάντα με ελπίδα ,
τα δύσκολα προσπέρασα,
σαν μία ηρωίδα.
Αντλώ την δύναμη,
μέσα απ΄την ψυχή μου,
η Παναγία βοηθός,
πάντα είναι μαζί μου.
Θα σε παλέψω ρε ζωή,
ποτέ δεν σε φοβάμαι,
όσα κι αν φέρεις δύσκολα,
όσο και να λυπάμαι.
Απέναντι σου θα σταθώ,
μαζί σου θα παλέψω,
κι ότι χαρές μου στέρησες,
θα΄ρθω για να στις κλέψω.
Δεν σε φοβάμαι βρε ζωή,
έπαθα πολλά και είδα,
πρότυπο έχω τη μάνα μου,
που ήτανε ηρωίδα.
Θα σε παλέψω ρε ζωή,
με τα καμώματα σου,
βάζω δυνάμεις κι έρχομαι,
και θα με βρεις μπροστά σου.

©️2024 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια