Instantane
Και να θέλω να σε ξεχάσω δεν μπορώ …
Μου έχεις αφήσει σημάδια… πληγές που δεν σβήνονται.
Κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που αφήνει πίσω μια λατρεμένη σχέση… μια ρομαντική σχέση αγάπης.
Δεν είναι αναμνήσεις προικισμένες με στιγμές χαράς και γέλια, στιγμές με αγκαλιές, φιλιά και λογια να στάζουν μέλι …
Δεν είναι ώρες περπατώντας και κρατώντας τα χέρια να μιλάμε για μας και για τα όνειρα μας.
Είναι σημάδια σκορπισμένα σε όλο μου το σώμα
από βλαβερά λογια και ασεβείς πράξεις που στόχευες εναντίον μου, παρόλο που υποτίθεται με αγαπούσες…
μια αγάπη τόσο διαφορετική από αυτή που μου έδειχνες στην αρχή του ειδώλιο.
Τόσο παραμορφωμένο και επώδυνο σε κάθε στροφή.
Δεν υπάρχουν εικόνες να κοιτάξω, να αναπολήσω υπέροχες αναμνήσεις… μέρη που πήγαμε και πράγματα που κάναμε να θυμηθώ
και που θα επαναφέρω το χαμόγελο μου ξανά γιατί απλά ποτέ δεν είχα.
Από την πλευρά σου, δεν υπήρχε εν συναίσθηση και συμπόνια καθώς τίποτα δεν σε είχε επηρεάσει να με συμπονήσεις…
να συνειδητοποιήσεις το κακό που μου προκαλούσες.. που μου έκανες.
Και όταν κάνω δοκιμή να σε ξεχάσω, να στραφώ σε κάτι θετικό να γελάσω, με ένα περίεργο τρόπο παρουσιάζεται η μορφή σου
και οι πληγές έρχονται στην επιφάνεια…
Ένας αληθινός έρωτας… τι ειρωνεία.
Μόνο στα παραμύθια.
©️2024 Maro Patrianakos
Αρθρογράφος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας
Μια ελευθερη
που απλα εκφραζει οσα αισθανεται χωρις προκαταληψεις…
που την συγκινουν της ζωης τα σεναρια.
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα