Ποιητική διάθεση – Στη Σιωπή –

Σκέψεις * Ποιητική διάθεση

Εισβάλλει ο εχθρός
μέσα σε καταχνιές όπου ξεχνιέσαι,
εισβάλλει στα εσωτερικά σου διαμερίσματα
κι εκεί το χώρο σου καταλαμβάνει.

Κι απλώνεται ο εχθρός
σ ́ όλα τα μέρη σου που κάποτε πληγιάστηκαν,
απλώνεται τσιμπώντας σε και σου θυμίζει
πόσες πληγές στο διάβα σου απέκτησες.

Κοιτάς δίχως να θέλεις να τον δεις
έτσι απλωμένος που είναι Μέσα σου,
δεν θέλεις να τον αντικρίσεις
μα να τον ξεριζώσεις προσπαθείς αγκομαχώντας,
κάποτε με φωνές και δάκρυα
κι άλλοτε με χημικά και με ουσίες.

Ο Πόνος και η Θλίψη
ξαπλώνουν πάνω σε όλες τις παλιές πληγές σου
και καμουφλάρονται ως Δικά.
Δικά σου.
Σε πείθουνε πως είναι δημιουργήματά σου,
σε πείθουνε πως είσαι άξιος της μοίρας σου
και θα πονάς, θα θλίβεσαι, θα κλαις και θα μαραίνεσαι
γιατί είσαι ανάξιος να είσαι Ευτυχισμένος.

Η μάχη σου είναι η Σιωπή.
Στάσου σιωπηλά και κοίτα τους στα μάτια,
καθρέφτισμα είναι μιας παραίτησης δικής σου,
κάποιας παραίτησης που άφησε ανοιχτή την πόρτα
κι εισέβαλαν ξένοι απρόσκλητοι και καταπατητές.
Δεν είσαι ανάξιος, αγαπημένε, είσαι Ανθρώπινος.

Σώπα για λίγο, εστίασε πάνω τους
και πες τους δυνατά και καθαρά, με όλη της Μοναδικότητάς σου την ορμή,
πες τους πως άλλο δε χρειάζεσαι υπενθυμιτές,
πες τους πως τους ευχαριστείς
που με επίπονο στανιό σε κάνανε τα μάτια να ανοίξεις,
μα τώρα πια είσαι Κυρίαρχος.
Έτσι πες τους, Κυρίαρχος.

Είσαι ο Κυρίαρχος του Εγώ Ειμί
και μέσα του εισέρχεται ό,τι με την πορεία σου συμβαδίζει.

Στη σιωπή δίνονται οι πιο μεγάλες μάχες.

©2024 Μιχαέλα Ρώτα
Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα