Αφήγημα – Δικός σου για πάντα . . . –

Αφήγημα

Σ΄ένιωσα με το που μπήκες στον χώρο…
Άκουσα τα βήματα σου να πλησιάζουν, σταθερά, γεννημένα με μια διαολεμένη άνεση, ν΄αναδεικνύουν τον πόθο του κορμιού σου.
Δεν χρειάστηκε καν να γυρίσω το βλέμμα προς το μέρος σου, ήσουν εκεί, μόλις λίγα μέτρα μακριά μου, ετοιμοπόλεμη να με κατακτήσεις ξανά, να μου αποδείξεις πόσο αδύναμος και ανυπεράσπιστος παραμένω στην πραγματικότητα.
Άδειασα το περιεχόμενο του ποτηριού που κρατούσα και βιαστικά το ακούμπησα σε μια γωνιά, σε μια προσπάθεια να καταπνίζω την επιθυμία μου να το πετάξω με φόρα προς το μέρος σου. Γιατί όχι, θα΄θελα να δω αυτό το υπέροχο πρόσωπο να ματώνει… αυτά τα χείλη να πλημμυρίζουν αίμα, για να τρέξω ο τρελός, να ξεδιψάσω με την αλμύρα τους.
Καίγονται τα σωθικά μου και ακόμη δεν έχω καν τολμήσει να σ΄αγγίξω με το βλέμμα μου…
Πώς γίνεται να νιώθω τόσο αδύναμος και ταυτόχρονα έτοιμος να κατακτήσω ολόκληρο τον κόσμο για χάρη σου;
Υπνοβατώ… ναι, έχω πέσει σε λήθαργο βαθύ…
Αναζητώ απεγνωσμένα κάποιον να με συνεφέρει, να μου θυμίσει ποιος είμαι, τι κάνω, που πάω… Χαμένος σε διαδρομές που όλες καταλήγουν στην αγκαλιά σου, που όλες έχουν ποτιστεί με το άρωμα σου.
Πνίγομαι… θέλω να ορμήσω σαν θεριό και να σε κατασπαράξω, να χαράξω το όνομα μου σε κάθε πιθαμή του κορμιού σου για να μην το ξεχάσεις, για να μην τολμήσεις να το διαγράψεις.
Ήρθε η ώρα… σε λίγο όλες οι αισθήσεις μου θα σου παραδοθούν, θα σε προσκυνήσουν, θα σε ικετεύσουν να με λυτρώσεις, να με βαφτίσεις σκλάβο σου, να με κοινωνήσεις πιστό ακόλουθο της ανάσας σου.
Κοίτα με!
Ανάσταση μαζί και καταδίκη, η ώρα που ο κόσμος αποσύρεται… εξαφανίζεται… ανίκανος να κερδίσει την υπεροχή σου, αδύναμος να επιβληθεί στην ηδονή σου. Όλα μάταια… όλα ανούσια… και εγώ ένας ασήμαντος πολεμιστής τους έρωτα, που σου παραδόθηκε από την πρώτη πράξη πολέμου.
Αιχμάλωτος πολέμου λοιπόν η νέα μου ταυτότητα… την αποδέχομαι, καρτερώντας πάντα με μια αφύσικη τρέλα, να με λυτρώσεις.
Δικό σου… στη ζωή και τον θάνατο… στην ανάσα και τον πνιγμό… στο Θεό και τον Δαίμονα… Δικό σου για πάντα…

©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα