Επιστολές – Μια μάνα και μια κόρη –
Επιστολές * μια μάνα και μια κόρη Από μητέρα Αγαπημένη μου κόρη, Αντωνία! Ο σύζυγός μου και πατέρας σου, μας "άφησε χρόνους"-όπως λέμε- εδώ και πολύ, πολύ καιρό! Τον έκλαψα…
Διηγηματική ιστορία – Γυναίκα !!! –
Διηγηματική ιστορία Η Δέσποινα γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα μικρό νησί. Όταν παντρεύτηκε τον Στέλιο, έναν καλόψυχο νεαρό ψαρά, ένιωσε πως η ζωή της είχε πια μια αγκυροβόληση. Όμως, ένα…
Αφήγημα – Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΤΕΜΑΚΙΓΙΑΖ –
Αφήγημα "Ok, είμαι μια κούκλα", μονολογείς χαζεύοντας αυτάρεσκα το είδωλο σου στον ολόσωμο καθρέφτη σου. Το μακιγιάζ σου επαγγελματικό, χρόνια εμπειρίας! Το μαλλί σου υπέροχο, φωνάζει βέβαια το απωθημένο της…
Αφήγημα – Έρωτας Τσιγγάνος Νο 2 –
Αφήγημα Ένας άντρας τόσο δυνατός, συγχρόνως μοναχικός στους πόνους που τον βασανίζουν. Παλεύει τους δαίμονες του και το ουρλιαχτό της ψυχής του σου κόβει την ανάσα... Ένας άντρας που αγαπά…
Μοντέρνα ποίηση – ‘Κοίταξε με !’ –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σε κοιτάζω... και αισθάνομαι σαν τον πιτσιρικά που του κλέψανε τον χαρταετό μέσα από την αγκαλιά. Στέκομαι τιμωρημένος στη γωνιά που η θλίψη έστησε τσαντίρι και…
Πεζο-ποίημα – Η Ελεημοσύνη του Σκοταδιού (μέρος δεύτερο) –
Πεζο-ποίημα (μέρος δεύτερο) Αρχίζεις να τρέχεις, σε ρυθμό αποσύνθεσης του σώματός σου... Η πορεία σου τεθλασμένη, στην απρόβλεπτη τροχιά της απόγνωσης... Δεν σε νοιάζει, πόσα τραπεζάκια, ρίχνεις χάμω στο πέρασμα…
Πεζο-ποίημα – Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ (πρώτο μέρος)
Πεζο-ποίημα Περιηγήθηκες στον κόσμο του φωτός στην απατηλή λάμψη χρυσών μανδαρίνων, κλόουν, γελωτοποιών, κομπάρσων, μιας εμβόλιμη πράξης, φωτεινής ουτοπίας, πριν κλείσει οριστικά η αυλαία, μιας παράστασης, ανηλεότητας του πρόσκαιρου... Το…
Πεζό-ποίημα – Εκείνος & Εκείνη –
Πεζο-ποίημα Γνωρίστηκαν χωρίς να το σχεδιάζουν Έτσι όπως γνωρίζονται οι άνθρωποι τυχαία Τον θαύμαζε εκείνη .. πολύ Κάτι διέκρινε εκείνος ..Απροσδιόριστο Μιλούσαν χωρίς ποτέ να έχουν ειδωθεί Οικεία ..σαν να…
Μοντέρνα ποίηση – Κουράστηκα. . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Κρύβομαι... Πίσω από ένα προσωπείο που έχει ξεκινήσει να ραγίζει που σχεδόν δεν αντέχει ν΄αντικρύσει το είδωλό του. Όλοι οι καθρέπτες σπασμένοι γύρω μου Υποψιάζομαι πως…
Ποίηση – Κράτησε στην καρδιά ότι αξίζει. . . –
Ποίημα Ανούσια και πρόσκαιρα, στα χέρια σου κρατάς, πράγματα ανώφελα, κι ευθύς τα παρατάς. Όσο σφικτά και να κρατείς, κάποια στιγμή θα χάσεις, στα δάκτυλα ενός χεριού, στο άλλο θα…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- …
- 196
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα