Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Μια γλυκιά απογοήτευση
για τη βραδιά που σε λίγο θ΄ αποχωριστώ.
Παρηγοριά να ξέρω
πως κι αυτή όπως και οι άλλες
θα κατηφορίσει στου Άδη την αγκαλιά
για να σου διηγηθεί την τρέλα της ψυχής μου.
Όχι, δεν κουράστηκα
να ποτίζω αυτήν την κουρασμένη γη
με τα δάκρυα μου.
Ένας ακόμη σημαδεμένος βασανιστής
που σέρνεται στους έρημους δρόμους της ζωής,
σύμφωνα με την πιο σκοτεινή επιθυμία της.
Δεν απαρνήθηκα εγώ το φως
αυτό μου γύρισε την πλάτη,
μ΄ ανάγκασε ν΄αναζητώ τους βρικόλακες της ψυχής
να τους τρέφω την ώρα της βαθιάς σιωπής.
Ακόμη και η μοναξιά
έρχονται στιγμές που με καταριέται,
που δοκιμάζει τις αντοχές και τις φοβίες μου.
Αγωνίζεται να με λυγίσει
να τσακίσει τον ανύπαρκτο εγωισμό μου
να διεισδύσει στις σκέψεις
που όλες γεννιούνται και πεθαίνουν με τ΄όνομα σου.
Ένας απόκοσμος καβαλάρης που αναζητά τον ίσκιο του
που παρακαλά να ξημερώσει για να χαθεί
που παρακαλά να σκοτεινιάσει για να σε βρει….
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα

Έξοχο Μαρία μου!!!
Αγαπημένη μου Αργυρούλα να είσαι πάντα καλά. Ήταν δώρο η γνωριμία μας για μένα.