Ποίηση – Ζ Ε Ϊ Μ Π Ε Κ Ι Κ Ο –
Ποίημα Κάθεσαι φίλε και πονάς που έφυγε εκείνη, μες της ταβέρνας την βαριά οδύνη στο ένα χέρι σου να καίει το τσιγάρο, και με το άλλο να σφίγγεις το…
Γιώργος Τσιβελέκος – Φίλος – Ακροστιχίδα
Φίλος Φ ως στης μοναξιάς και της ανασφάλειας το σκοτάδι Ι βίσκου ομορφιά φυσική Λ ουλάκι που δίνει λάμψη στο λευκό της ψυχής Ο υρανός ξάστερος πάνω από μια κοινωνία…
Σκέψεις – Ο παράδεισος . . . –
Σκέψεις Κάπως έτσι ονειρεύομαι το παράδεισο... πλημμυρισμένο με αγνές ψυχές σαν τα λευκά, λαμπερά κοχύλια ... ξαπλωμένα στην αμμουδιά ... παίζοντας μια αγγελική αρμονία σαν κονσέρτο, να ακούγετε σ΄όλο τον…
Ποίηση – Δυο κύκνοι εμείς. . . –
Ποίημα Άρχή καμέ ο αργαλειός τση σκέψης μου και φαίνει Στημόνι πήρε απ' της καρδιάς την κόκκινη ανέμη ! Απανωτές οι σαϊτιές περνούνε το υφάδι Κι κάθε μία τση απού…
Ποίηση – Της νύχτας σιγαλιά . . . –
Ποίημα Στήσανε τρελό χορό, γύρω απο το φεγγάρι, άστρα φωσφορίζουνε, λάμψη έχουν και χάρη. Κοιτώ ψηλά στον ουρανό, βλέπω το πεφταστέρι, μια ευχή από καρδιάς, κάτι καλό να φέρει... Το…
Γιώργος Τσιβελέκος – Καλοκαίρι είναι – Ποίημα
Καλοκαίρι είναι Καλοκαίρι είναι ένα παιδί που τρέχει να μπει στη θάλασσα κρατώντας μια αερόμπαλα. Καλοκαίρι είναι μια παρέα λυκειόπαιδων που παίζουν πατητές. Καλοκαίρι είναι μερικές φίλες συμφοιτήτριες που κάνουν…
Αφήγημα -Ερμού 7 ( Αυστηρώς ακατάλληλο δια ανηλίκους άνω των 18 )
Αφήγημα Γυρίζω το πόμολο της πόρτας. Ημισφαιρικό καθώς είναι μου δίνει αίσθηση της ελαφράς κυριαρχίας πάνω σε γυναικείο μαστό με την περιοχή της θηλής ερεθισμένη. Ο χαλκός, ο παρατημένος, ο…
Μικρές στιγμές καρδιάς μιας κάποιας γυναίκας
Αφήγημα Α μέρος: Πόσα χρόνια είχε να την δει...Ηταν καιρός πια να τολμήσει έστω να της το εκμυστηρευτεί.Εκεινος, το θλιμμένο παλικάρι, τώρα πια ένας στοχαστής της ζωής. -Δεν είχαμε πιεί…
ΣΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
ΣΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ Από την ποιητική μου συλλογή «ΕΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ» Το λέμε κάποτε συχνά, γρήγορα τρέχει ο χρόνος που μέσα του πολλά χωρούν και φυσικά ο πόνος ευχάριστα-δυσάρεστα,…
Ποίηση – Σιωπή… μέρος της ζωής… –
Ποίημα Η σιωπή βαθειά, καταχωνιασμένη, ακούγεται σαν κραυγή, βγαίνει τρεμουλιασμένη. Σαν αέρας έρχεται, μ’απόκρυφα χαρτιά, τα ξεφυλλίζει ο άνεμος, παίρνουν άλλη τροχιά. Ακούω την απόγνωση, τα μέσα της ψυχής, σαν…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- …
- 195
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα