Ποίηση – Λόγια του καθρέπτη –
Ποίημα Χείλη κόκκινα φωτιά μάτια που κρύβουνε τον ήλιο, και η ζεστή σου αγκαλιά που θέλω εκεί παντοτινά να γύρω. Έχεις πρόσωπο γλυκό μια φωνή που στάζει μέλι, με το…
Ποίηση – Όλη η ομορφιά μέσα στα μάτια σου –
Ποίημα Καπνού ανάσες... Άναψε ένα τσιγάρο και μη μιλάς... Ρούφηξε με μια ανάσα ότι απέμεινε, από τον θάνατο μιας αγάπης... Και άσε τους χαμένους έρωτες να κρυφτούν, μέσα στον καπνό…
Αφήγημα – Μια πορτοκαλιά το Χειμώνα –
Αφήγημα -Για κοίτα 'δω! Θυμάσαι που το κουβεντιάζαμε περνώντας απ’ έξω; -Ποιο; -Τι; Δε βλέπεις; -Ναι ρε συ, η μεγάλη η κλάρα, η κλάρα της πορτοκαλιάς τσάκισε. -Ναι που λέγαμε πως…
Εναγωνίως – Μια βιβλιοπρόταση του Γιώργου Τσιβελέκου
Εναγωνίως ο τίτλος της τέταρτης κατά σειρά ποιητικής συλλογής της Μαργαρίτας Γριμάνη (Έμβρυο, 2023). Έχοντας διαβάσει όλες της τις ποιητικές συλλογές, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως η ποίησή…
Άρθρο – Πρώτη ατομική έκθεση * Εύα Καραμπά * Όνειρα / Dreams
Έκθεση ζωγραφικής * Δελτίο Τύπου H Εύα Καραμπά παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «Όνειρα». Πρόκειται για ζωγραφικά έργα, κυρίως ακουαρέλες, έργα με σμάλτο σε πλεξιγκλάς και επιζωγραφισμένα…
Των παλαιών πληγών η εποχή
Πόσο κουμπώνουν όλα μαγικά, καλέ μου! Μικρά αδιόρατα ανεπαίσθητα αέρινα κομμάτια πώς συνταιριάζουν μεταξύ τους και μαγικό πολύχρωμο ψηφιδωτό συνθέτουν του κόσμου το κρυφό συναίσθημα! Όλοι οι πόνοι οι δικοί…
Ποίηση – Οι μάσκες πέσανε –
Ποίημα Οι μάσκες πέσανε πόσο λυπάμαι δάκρυα τρέξανε μα δεν φοβάμαι, ότι κι αν έρχεται θα ανταμώσω μα τα πιστεύω μου δεν θα προδώσω. Οι μάσκες πέσανε τόση ασχήμια τον…
Ανδρομάχη
Χρύστα Δημαρέλου
Διήγημα – Α ν δ ρ ο μ ά χ η –
Διήγημα Ήχοι ανάκατοι, πυροβολισμοί, κραυγές τρόμου, βογγητά, κλάματα, κάπνα που δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα, οσμή αίματος. Περιουσίες και όνειρα που χάθηκαν. Μακελειό. Σμύρνη 1922. Ο πατέρας τους είχε…
Ποίηση – Ζητιάνος της αγάπης σου –
Ποίημα Τι με κοιτάς αξύριστο και με περιφρονείς μ' έστειλες στον αγύριστο να μην το λησμονείς Κάτω απ το σπίτι στέκομαι σαν τον κατάδικο πέρασες δε με γνώρισες δεν είχες…
Ποίηση – Ήταν αργά –
Ποίημα Ήταν αργά, μεσάνυχτα που ήρθες να με δεις. Ακούμπησες τα χείλη σου, χωρίς να με ξυπνήσεις. Όσο να φύγει η έγνοια σου να ξανακοιμηθείς Φάρμακο η αγάπη σου…. τον…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- 102
- …
- 196
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα