“Χρόνος”
Κοιτάζω τον εαυτό μου
στον καθρέφτη
βλέπω τον χρόνο
να περνάει γρήγορα
από μπροστά μου
τα μάτια χάνουν το φώς
τα μαλλιά γκριζάρουν
και οι ρυτίδες του χρόνου
κάνουν την εμφάνισή τους
ξεθωριασμένες αναμνήσεις
παίρνουν χρώμα
εμπειρίες του παρελθόντος
παίρνουν ζωή ξανά
όλα αυτά πού είπες
όλα όσα έκανες
γιά εκείνα πού μετάνοιωσες
και εσύ είσαι στη μέση
στο κέντρο του σύμπαντος
να δέχεσαι τα πυρά
από μία ζωή πού δεν έζησες!
βλέπω στον καθρέφτη
να ανοίγει παράθυρο
πύλη σε έναν άλλο κόσμο
να ξεπηδάνε εικόνες με λάμψη
ρολόγια με σταματημένους τους δείκτες τους
είναι ο χρόνος πού πάγωσε..
στο σήμερα στο τώρα
και εσύ αναρωτιέσαι ακόμα
γιατί να υπάρχεις μόνο και να μην ζεις;
©2023 Νάγια Ψ.
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Πολύ όμορφο