Ερωτική επιστολή – Γράμματα ψυχής (4) –

Ερωτική Επιστολή

Αγαπημένη μου,

Θέλω τόσο πολύ να σου γράψω για την ανιδιοτελή αγάπη που νιώθω για σένα,
αλλά δυστυχώς δε γεννήθηκα ποιητής να γράφω όμορφα λόγια,
ικανά να συγκινήσουν μια ευαίσθητη καρδιά σαν τη δική σου.
Πώς μπορώ εγώ ο ταπεινός υπηρέτης της καρδιάς μου,
να δώσω ψυχή σ´ ένα άψυχο χαρτί;
Τι λόγια να βρω να σου πω,
για να νιώσεις όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που με κατακλύζουν;
Δε ζητιανεύω την αγάπη σου.
Μου αρκεί ν’ αφήσεις έστω μια μικρή χαραμάδα να μπει η δική μου αγάπη
σε μια γωνιά της καρδιάς σου, να νιώσει τη θαλπωρή σου.
Κι αν δεν αφήσεις, μη λυπάσαι!
Θα ξεροσταλιάζει έξω απ´ την πόρτα σου, υπομένοντας τους χειμώνες και τις παγωνιές.
Γιατί είναι αληθινή.
Κι αντέχει, γιατί έχει φωλιάσει βαθιά μέσα στην ψυχή μου. Κι η ψυχή είναι αιώνια!
Όπως αιώνια είναι κι η αγάπη μου για σένα και κανείς δε θα μου στερήσει το δικαίωμα,
να την υπερασπίζομαι μέχρι τον τελευταίο παλμό της καρδιάς μου!

©2024 Χρήστος Χριστόπουλος
Αρθρογράφος – Ποιητής