Ερωτικό Instantane
Δεν το σκέφτηκε ούτε στιγμή βλέποντας την αλμυρή ατίθαση αγαπημένη του να τον προσκαλεί στα ήρεμα νερά της.
Έτρεξε στην αγκαλιά της, απολαμβάνοντας την. Βούτηξε με ορμή το κεφάλι να νοιώσει την ηρεμία των χεριών της. Να ακούσει τη μουσική της. Να το αδειάσει από σκέψεις που ως Σειρήνες τον βασάνιζαν. Σε αντίθεση με τον Οδυσσέα, δεν δέχτηκε να δεθεί για χάρη τους.
Αναδύθηκε κ κοίταξε εκείνη που τον παρακολουθούσε. Έντυνε τη γύμνια του με το φωτεινό χρώμα της. Συνήθιζε να την κοιτά, να της μιλά.
Δεν έπαιρνε ποτέ απάντηση. Ενοιωθε μόνο μια αίσθηση υπόσχεσης. Αδιανόητο. Τη κοίταξε αποφασιστικά.
“Ποια είσαι; Γιατί μου υπόσχεσαι;”
Γύρισε κ ξάπλωσε ανάσκελα. Ίσα που ανέπνεε.
Άφησε τη συνείδηση του να ταξιδέψει στην εικόνα που μόλις είδε. Αγάπη που κρατά χρόνια τον κατέκλυσε. Τη χάιδεψε τόσο τρυφερά.
Για όσα σημαίνει εκείνη για αυτόν και όσα τις έχει εκμυστηρευτεί. Άξαφνο αγέρι πάθους πρωτόγνωρου τον έκανε να ξαναγυρίσει να τη δει. Άφωνος είδε αυτό που δε περίμενε κανείς. Αυτό που δεν είδε ποτέ κανείς. Εκείνη να τηρεί την υπόσχεση της.
Να του δείχνει τη θηλυκή της ιδιότητα.
Ήρεμη, αποκάλυψε πως αυτός που την ένοιωθε βαθιά και τη πίστευε σε όσα του έλεγε στη γλώσσα της, αυτός θα την έβλεπε και πλέον θα ήξερε.
Ό,τι το νοιώθεις, όσο αφεθείς να το νοιώσεις, όσο το αγαπάς δυνατά, το απελευθερώνεις…
©️2024 Nikos – Moros-Pitasakis
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα