Ερωτική Επιστολή
Μια ραγισμένη καρδιά!
Αυτό της έχει απομείνει.
Η σιωπή σου τη σκοτώνει, λιώνει μέρα με τη μέρα.
Τα μάτια της στάζουν αίμα κι εκείνο το βλέμμα της…
αρχίζει να χάνεται στο λαβύρινθο του σκοταδιού.
Από ποια ελπίδα να κρατηθεί όταν μέσα της όλα ουρλιάζουν;
Μια φωτιά που καίει ,σαν ένα ερείπιο που το ανεμίζουν οι στάχτες.
Βουλιάζει στο βούρκο της απελπισίας.
Σε ποιο ψηλό βουνό να ουρλιάξει;
Σε ποια βαθιά θάλασσα να καταποντιστεί;
Τι θέλησε;
Το χέρι σου να την κρατήσει…
Τα χείλη σου να την φιλήσουν…
Την αγκαλιά σου να ενώσει τα κομμάτια της.
Ίσως…κι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε ένδειξη της αγάπης, του έρωτα.
Η γυναίκα της ψυχής σου λες…
Και τώρα;
Πως τη προστατεύεις;
Αντέχεις να καταρρέει στις βουβές ανάσες σου, στις αηχες κραυγές ,στις σιωπές σου…;….
ή σαν ένας τυφώνας θα σπάσεις τις πόρτες χωρίς να λογαριάζεις τις συνέπειες;
©️2025 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Συγγραφέας -Αρθρογράφος
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα