Σαν ακατοίκητη η ψυχή της.Σαν ένα καράβι βουλιαγμένο η καρδιά της.Χρονια προσπαθεί να καταλαγιάσει τη πίκρα της.Μα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον τρόπο που αγαπούσε από τα βάθη της καρδιάς της, πόσο πολύ δινόταν μέσα από τα έγκατα της ψυχής της
Τα όνειρα της στέκουν στοιχειωμένα από τα φαντάσματα του παρελθόντος.Με τα φτερά τσακισμένα πως να ταξιδέψει σε γαλαξίες ονείρων… Αναρωτιέται αν πρέπει να αποχωρήσει σε μια έρημη γωνιά της ζωής ή μήπως να κρατήσει μια ελπίδα ακόμη; Προσμένοντας ένα άγγιγμα τρυφερό, παραμυθένιο.Μια ματιά γλυκού πόθου να σεργιανίσει αντάμα με το δικό της βλέμμα.Ενα βλέμμα που παρέμεινε χαμένο σ’ έναν ξεχασμένο παράδεισο.
Λαχταρά ένα φιλί να την σημαδέψει και να την παρασύρει σαν κύμα αγριεμένο.Το βλέμμα της αρχίζει να βυθίζεται,να σκοτεινιάζει επικίνδυνα… Κάποιος να την σώσει από την πορεία στο κενό.Στεκει μετέωρη μπροστά στον γκρεμό των συναισθημάτων,σαν αιχμάλωτη μαριονέτα στα πρόθυρα μιας τρέλας.
Οι κραυγές άηχες και βουβές.Τα γρανάζια του μυαλού της στροβιλίζονται κρεμασμένα σε μια χάρτινη κλωστή.Καποιος ας την σώσει,ας την απομακρύνει από την οδύνη.Καποιος να ενώσει τα κρυστάλλινα κομμάτια της καρδιάς της και να ζεστάνει πάλι την παγωμένη της ηδονή.
Η πτώση της από τις βαρύγδουπες δηλώσεις,την άφησε να αιωρείται σε σκόρπια, αδυσώπητα μονοπάτια.Ας ανακαλύψει κάποιος τον κρυμμένο θησαυρό της ψυχής της.Αραγε ποιος θα πάρει το ρίσκο να παρεισφρήσει στην καρδιά της…Να προσεγγίσει τη λαγνεία,στην χαμένη λάμψη των ματιών της…Να της αναστήσει τον έρωτα σαν ιερό τελετουργικό…Κι εκείνη θα γίνει η απόλυτη απάντηση στις επιθυμίες του!
©️17/3/2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Αρθρογράφος – Συγγραφέας
Αιώνια ονειροπόλα
