Ποίημα
Με βρήκε το ξημέρωμα
να περπατώ στους δρόμους
μέσα στις παραισθήσεις μου
και τα αδιέξοδα μου.
Άνθρωπο ψάχνω να βρω
να μιλήσω, να του πω
γιατί δακρύζει η καρδιά μου.
Έπνιξες όνειρα μέσ΄το ποτήρι μου
και την αλήθεια μου έκανες πόνο.
Σε αναζητώ
και ας ξέρω, δε θα έρθεις
στον δικό μου έρημο δρόμο.
Με μεθυσμένα βήματα
δεν ξερω που πάω
μα την καρδιά μου ακούω
να λέει σ΄αγαπάω.
Ξημέρωσε πάλι
Πως να κρύψω τη ντροπή μου
Ο ήλιος βλέπει το δάκρυ μου
Έσβησε η σκιά μου στον δρόμο
και εγώ ψιθυρίζω
‘Αγάπη μου ντρέπομαι’
©2024 Dimitrios Monios
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

Καλό, πολυ καλό… θα έλεγα δραματικό, πλημμυρισμένο συναίσθημα…