Σκούρυνε η θάλασσα μέσα μου
το γαλάζιο της έγινε μαύρο μπλε
Σείεται υπόκωφα ο βυθός της
τρομάζουν οι ατόλες στους υφάλους
Όπου να΄ναι θα σηκώσει τα κύματα της
η τρικυμία άγρια θα ξεσπάσει
Που είναι τα βράχια μου
Να τα στήσω εμπρός μου;
Που είναι οι ακτές μου
να απλώσω τα δάκρυά μου;
Κι εσύ γοργόνα μάνα μου
φύλαξε τα κοράλλια από το θυμό της
να μην τα παρασύρει μακριά μου…
Πού θα βρω μετά ξόμπλια και χαϊμαλιά
Να στολίσω τη Γαλήνη της…
©2023 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα