Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Είναι αυτοί οι άνθρωποι
που κάποια στιγμή απαντώνται στο δρόμο σου,
και σου θυμίζουν
γιατί ως είδος είμαστε μια νοσηρή μάζα.
Φανταχτερά ρούχα, φινετσάτα παπούτσια,
ακριβά κοσμήματα, έντονα αρώματα,
βρώμικες σκέψεις, μικροπρέπειες,
πονηριά, κακία, εκμετάλλευση,
τα συναντάς όλα ταυτόχρονα στο ίδιο σαρκίο.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι
που σου χαμογελάνε καθώς τροχίζουν το μαχαίρι,
το μαχαίρι
που έχουν γράψει το όνομά σου πάνω.
Δόντια λευκά, μάτια παγωμένα,
κινήσεις λεπτεπίλεπτες, λόγια βαρύγδουπα,
ζέχνουν μια ψυχή σάπια,
γεμάτη από λαχτάρα να προκαλεί πόνο,
και εσύ κοιτάς να βρεις ένα κομμάτι γης
να μείνεις μόνος.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι
που θα μας σώσουν από τον εαυτό μας,
θα μας μάθουν να τους υπακούμε,
να τους χειροκροτούμε,
και ως νέοι εκπρόσωποι της Ανθρωπότητας
θα μας συνθλίψουν.
Εύγε λαμπροί άρχοντες,
η καμένη γη είναι η μόνη σας σπορά.
Είναι και αυτοί οι άνθρωποι
που για αυτούς αξίζει να ζεις,
μια αγκαλιά καταφύγιο να χτίσετε μαζί.
©️2025 R o o t
Αρθρογράφος * Ποιητής
