Μοντέρνα ποίηση – Η αλήθεια μου –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Πως να εξομολογηθείς την αλήθεια σου
σ΄αυτό το πλήθος
που με κάθε κραυγή – φωνή δηλώνει πως απεργεί
απ΄όλα τα σημαντικά δικαιώματα,
που ουσιαστικά εδώ και χρόνια αγνοεί πως κατέχει.
Ένα πλήθος οργισμένο που σταμάτησε ν΄ακούει.
Αρνείται πεισματικά
να φορέσει ακουστικά βαρηκοΐας για να συνεννοηθεί,
ενώ ζηλεύει τους τυφλούς διαβάτες,
που επικοινωνούν με τη φωνή,
τους αποδοκιμάζει, σχεδόν τους χλευάζει.
Ομολογεί πως μισεί τους κληρικούς,
που διδάχθηκαν από νωρίς το νόημα της ζωής
και κηρύσσει παράνομους τους γραφικούς ονειροπόλους
που ακόμη τραγουδούν για μια ελεύθερη πατρίδα.

Προσανατολισμένος στη λάθος κατεύθυνση
Αγωνιώ,
πρέπει να βρω τη διαδρομή,
μέσα στο θυμό και την οργή
που κάθε μέρα μας ποτίζουν
μαζί μ΄ένα διαλεχτό κόκκινο κρασί από το χωριό,
που δηλητηριάζουν με μια ξενική ανηθικότητα
– η πιο κατάλληλη –
γι΄ αργό θυμητικό κι ένα αδιάφορο ‘Σ΄αγαπώ’.

Πολλές φορές φοβάμαι πως δε θα τα καταφέρω
Αρνούμαι το κρασί
Αρνούμαι
τη συμβατική ζωή μέσα στο μικρό κλουβί.
Κάνω προσπάθειες να πετάξω ψηλά
κι ας αυξάνονται τα βαρίδια στην ουρά.
Κρατώ την αλήθεια μου σφιχτά,
ενώ τη βλέπω να κρυώνει,
να κουλουριάζεται, να δακρύζει,
να ικετεύει σιωπηλά.

Σφίγγω τα δόντια για να μη φωνάξω:
‘Ανόητοι,
η αλήθεια μου πάντα θα βρίσκεται εκεί
που δε θα την περιμένετε.
Ζωγραφισμένη
σε κάθε χαμόγελο κακοποιημένου παιδιού
Ανελέητη
στο φιλί κάθε ντροπιασμένης πόρνης
Φονική
στο χάδι κάθε αδικημένης μάνας’

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα