Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Αφιερωμένο σ΄όλες τις γυναίκες αυτού του κόσμου που βρέθηκαν εγκλωβισμένες
στην αγκαλιά του Δαίμονα και κέρδισαν ή τελικά έχασαν τη μάχη για τη ζωή,
γι΄αυτό το αστέρι που οι ρομαντικοί ονομάσανε ψυχή !
Αφημένη
στα χέρια αυτού του Δαίμονα
που ρούφηξε την ομορφιά μου,
ματώνω τα χείλη
μην προδοθούν τα δάκρυα μου.
Ένας θρασύτατος μνηστήρας
που φόρεσε στο πέτο της καρδιάς
την ελπίδα μου,
στην τσέπη της φορεσιάς το γέλιο μου
κι αρραβωνιάστηκε τα νιάτα μου
με θηλιά παγωμένη.
Ναι, τόλμησε
Μ΄ επέλεξε από χιλιάδες ψυχές
που πετούσαν ξένοιαστες,
που τιμούσαν τη ζωή
με χείλη βαμμένα από κρασί,
ενώ κερνούσαν του έρωτα
το πρόστυχο φιλί.
Τώρα
απαλλαγμένη από κάθε τι
που η γυναικεία φύση
έμαθε να υμνεί,
απλώς υπομένω τα χάδια του.
Φωνάζω κάθε μέρα
είναι ανήθικο
να ερωτοτροπεί με τη ζωή,
που ρίχτηκε σε σκοτεινή δίνη
κρατώντας λεπίδα κοφτερή.
Μα κανείς ικανός να σταματήσει
αυτόν τον απάνθρωπο βιαστή.
Ψιθυρίζουν πίσω από το αυτί
πως η ζωή θα μου δείξει ένα αστέρι
που θα λάμπει
βράδυ – πρωί.
Έτσι… καρτερώντας ένα αστέρι
ικετεύω για μια λύτρωση. . .
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
