Μοντέρνα ποίηση – Οι Πόρτες της ζωής –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Πόρτες κλειστές,
αμπαρωμένες
κι εγώ χαμένη
σ΄έναν σιωπηλό διάδρομο
που αγωνιά
αν θ΄ ανακαλύψω τα μυστικά του.
Ασφάλεια ή παράνοια
Όταν το διαπιστώσω
θα είναι ήδη πολύ αργά.
Χωρίς ψυχραιμία συνεχίζω
Το τέλος θα είναι επώδυνο, το νιώθω.
Σ΄αυτήν τη διαδρομή
το σκοτάδι
ο μόνος φύλακας ψυχής
κι εγώ ένας φοβισμένος επισκέπτης
που αντιδρά από ένστικτο επιβίωσης.
Οι πόρτες ανοίγουν
αργά,
με δυσκολία.
Τα χέρια ματώνουν
Τα κλειδιά σκουριασμένα
με προειδοποιούν,
τίποτα δεν θα μου είναι αρεστό.
Κι όμως… συνεχίζω…

Πόρτες
που ανοίγουν με δυσκολία.
Μοναδικό τους στολίδι
το ματωμένο μου αποτύπωμα.
Πόρτες
που τραγουδούν δυνατά
σχεδόν ικετεύουν να τις ανοίξω,
μα εγώ προσποιούμαι πως αδιαφορώ.
Φοβάμαι…
Πόρτες
που κραυγάζουν να συνεχίσω
ενώ εγώ κοντοστέκομαι…

Θέλω να σταματήσω
μα τα χείλη σου
-ως ανάμνηση-
μ΄ αναγκάζουν σ΄ ένα βήμα εμπρός…
Στα χέρια, κλειδιά που αιμορραγούν
Στη σκιά, πόρτες μου μοιρολογούν
Και μια ανάσα μακριά μου,
κλειδωμένες πόρτες
μ΄ ετικέτα τ΄ όνομά σου…

Η επόμενη πόρτα σε λίγο θ΄ ανοίξει. . .

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα