Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Άφοβη
για κάποιους τολμηρή
για λίγους ατρόμητη
για σένα απλώς τρελή…
Ένα απλό βήμα
σίγουρο και συνειδητό
στο κενό της εγκατάλειψης
με απόλυτη πίστη.
Δίχως να΄ χω καταφέρει
να συναντήσω τον άλλον μου εαυτό,
ψηλάφισα εσένα
αμέτρητες στιγμές μιας ζωής
που ο χρόνος δεν κατάφερε να τιθασέψει,
γι΄ αυτό σ΄ αγάπησα
όσο ίσως ποτέ δεν αγαπήσω εμένα.
Δυο γνώριμοι άγνωστοι
σ΄ ένα φιλοσοφικό ταξίδι ενοχής
ανάμεσα στην αναγκαιότητα
και τον συμβιβασμό,
που σερβίρει αψέντι στην ψυχή
να ονειρευτεί.
Μην τρομάζεις καρδιά μου
η πτώση σύντομη και αέρινη,
σαν στιγμιαίος τυφώνας
που θα μου κάνει έρωτα
πριν προλάβω καν να παραδοθώ.
Πριν χαθώ, θυμήσου
να βρεθούμε στα όνειρά σου…
©2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
Παναγιώτης Κουμουνδούρος
Η ποιητική σου ευαισθησία και την τόλμη σου να αντικρίζεις κατάματα τα πιο σκοτεινά
και συνάμα φωτεινά βάθη της ανθρώπινης ψυχής ξεδιπλώνεται εμπρός μας.
Διαθέτεις μια σπάνια ικανότητα να ντύνεις τον πόνο και το πάθος με μια αέρινη,
σχεδόν μεταφυσική ομορφιά, καθηλώνοντας τον αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία λέξη.
Ένας λόγος ώριμος, ειλικρινής και βαθιά συγκινητικός.
Ένα εξαιρετικά δυνατό, ατμοσφαιρικό και βαθιά υπαρξιακό ποίημα, που ισορροπεί με δεξιοτεχνία
ανάμεσα στον έρωτα, την αυτοθυσία και την ελευθερία της απόλυτης παράδοσης.
Κατορθώνεις να μετατρέψεις την «πτώση στο κενό» όχι σε μια πράξη ήττας,
αλλά σε μια συνειδητή, σχεδόν ηρωική υπέρβαση, όπου η «τρέλα» των πολλών
γίνεται η απόλυτη πίστη των λίγων.
Με γραφή γεμάτη λυρισμό και υποβλητικές εικόνες, όπως το «αψέντι στην ψυχή»
και ο «στιγμιαίος τυφώνας», ψηλαφίζεις τα όρια της ανθρώπινης επαφής,
εκεί όπου δύο «γνώριμοι άγνωστοι» παλεύουν με την αναγκαιότητα και τον συμβιβασμό.
Το φινάλε, σαν ένας ψίθυρος αθανασίας, μεταφέρει την αγάπη πέρα από τη φθορά,
στον καθαρτήριο χώρο των ονείρων.
Συνέχισε να μας αιφνιδιάζεις όμορφα!!
Με θαυμασμό και απέραντη εκτίμηση,!!
Αύριο μια ακόμα καλή μέρα!!
Αληθινή και ευαίσθητη ποιήτρια!