Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ακόμη μια φορά
αιτούμαι συνάντηση ψυχών
στον χρόνο των ευχών.
Ψυχές
γεννημένες ως μικρά θαύματα
μιας άπιστης κοινωνίας
που κατάργησε τη μαγεία.
Μ΄ ένα όνομα
καρφιτσωμένο στα χείλη
τη μόνη λέξη που θυμούνται
απ΄ τις ζωές που πέρασαν
κι ίσως τους πλήγωσε βαθιά,
που σίγουρα τους χάραξε την καρδιά.
Ζητώ λοιπόν
συνάντηση με την ψυχή σου
να μυρίσω τον ιδρώτα του έρωτα
ν΄ αγγίξω τον παλμό του πόθου
να θυμηθώ μια τελευταία φορά
πως είναι όταν ενώνονται
αμαρτία και τιμωρία οικειοθελώς.
Μη απορριπτέα η απαίτησή μου
σ΄ αυτόν τον ελάχιστο χρόνο
που έχει απομείνει,
για να γίνουμε οι εραστές των ψυχών
πριν βυθιστούμε
στο απύθμενο πηγάδι της μοναξιάς.
Μια συνάντηση από τα παλιά
όταν ο έρωτας δε φοβόταν
να τραγουδήσει δυνατά
σκαρφαλώνοντας στα κλαδιά της τρέλας
ματώνοντας τα γόνατα
για ένα κατακόκκινο φιλί
στα κλεφτά.
Μου χρωστάς…
Ακόμη μου χρωστάς…
Απόψε απαιτώ
να ξοφλήσεις
το χρέος αυτού του έρωτα,
που απόμεινε τιμωρημένος
στη γωνιά της απομόνωσης.
Μη λησμονήσεις
το ραντεβού μας…
©2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα