Μοντέρνα ποίηση – Το πέπλο μιας ‘ανόητης’ –

Ποίημα

Τυλιγμένη στο πέπλο μιας ‘ανόητης’
που συμβιβάστηκε με το χθες
που μαχαίρωσε το σήμερα
που έθαψε το αύριο.
Καθισμένη
στην πιο βρώμικη γωνιά αυτού του κόσμου
να προσποιείται πως τίποτα ικανό να την αγγίξει,
να την ξυπνήσει…
να την αναγκάσει ν΄αντιδράσει
και οι βελόνες – αναμνήσεις σιωπηλές
να τη μοιρολογάνε, δίχως οίκτο να την τρυπάνε.
Πέτρωσε ακόμη και το αίμα
Τα χείλη πια μελανιασμένα
Ακούνητα, αδύναμα,
ανίκανα να ελευθερώσουν την αλήθεια
που αγκάλιασε την απελπισία,
που παραδόθηκε σε μια εικονική ακολασία.
Και η φιγούρα της ανέγγιχτης θυγατέρας
μαρμαρωμένη, σαν ξεχασμένο δώρο.
Το κύκνειο άσμα ενός φτωχού καλλιτέχνη
που παραδόθηκε στη μοίρα του κρυφού εραστή
πριν εξοφληθεί για το κόπο του…
Τυλιγμένη στο πέπλο μιας ‘ανόητης’
που ζήτησε τα πάντα και κέρδισε το τίποτα
που της χαρίστηκε η αφθονία στη ζωή
αφού θυσίασε για πάντα… την ψυχή…

©2024 Μαρία Σταυρίδου

Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα