Ποίημα
Στους στίχους κάποιας μουσικής αποκοιμάσαι.
Στα κύτταρα σου ταξιδεύει
Ο σκοπός.
Ποια είναι η αιτία που υποφέρεις
Δεν θυμάσαι.
Και δεν λυπάσαι που σταμάτησε
Ο τροχός.
Δεν είναι η μοίρα κι ο Θεός
Που σε διαλέγουν
Ούτε η γενιά που σε κυκλώνει
Ασφυκτικά.
Μέσα σου τα όνειρα
Απ το θάνατο ξεφεύγουν.
Και την ρουτίνα σου απειλούν
Οριστικά.
Όλα θυμίζουν αντοχή
Στο κάθε βήμα.
και το τραγούδι της ψυχής
μεθυστικό.
Σαν μυστικό που ο βράχος
Έκρυψε απ΄το κύμα.
Στο πιο γαλάζιο μεταξένιο
νυφικό.
Στων νικητών τις αλυσίδες το χορό.
Για το χατήρι σου απόψε θα χορέψω.
Κι όταν τη δύναμη απ΄τη δύναμη σου βρω.
Με ένα ζεϊμπέκικο στο βήμα σου θα τρέξω.
Δεν είναι ο θάνατος
που πάντα μας χωρίζει
Ούτε η ζωή που μας ενώνει
Εκδικητής.
Όπλο σου Εκείνος
που τους φόβους σου γνωρίζει…
και η ψυχή σου ο γεννημένος
μαχητής.
Το όνειρο βότσαλο
που πάει να κυλίσει
Καθώς απάντηση γυρεύει
στο γιατί.
Το πεπρωμένο κι η αγάπη
έχουν στολίσει
δάκρυα το δρόμο
της ζωής του νικητή….
Ποιητική ταίρι: Ελένη & Βαγγέλης
Αρθρογράφος – Ποιήτρια Ελένη Σωφρονίου
Αρθρογράφος – Ποιητής Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

Από τ΄αγαπημένα μου