Ποίηση – ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕΡΕΣ –

Ποίημα

Είναι κάτι μέρες
τόσο εμπύρετες
πού δεν ξέρω
πώς να τις αγγίξω χωρίς να καώ.
Έχουν κάτι από το ξεπλυμένο μπλε
τούτου του άκοσμου κόσμου
και το σκληρό ιώδες της υποκρισίας του.
Ξαπλώνω πάνω τους
τις οσμίζομαι,
δροσίζω το φλεγμαίνον μέτωπό τους
παρηγορώ την δυσθυμία τους.
Είναι κάτι μέρες
τόσο τιμωρητικές για μένα
πού αναρωτιέμαι
πώς τις αντέχω χωρίς να με συντρίβουν.
Κι όμως
Αυτές τις μέρες τις λυπάμαι
Γράφω στίχους για να μην λιμοκτονήσουν
Φυτεύω ωραία ψεύδη
για να τις βλέπω χαρούμενες
Εκλιπαρώ ακόμη και τυχαίους έρωτες
να τις φιλούν με πάθος
για να νοιώσουν επιθυμητές.
Και είναι και οι ψυχές κάποιων ποιητών
πού ενώ βλέπουν γύρω τους
σπασμένα τα αγάλματα της αλήθειας
εκείνοι συνεχίζουν
να προσφέρουν θυσία άμωμη ενώπιόν τους
την τραγικά ανόθευτη ύπαρξή τους…

©️2025 Φιλαρέτη Βυζαντίου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια