Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Κλάδος ελιάς
μια ζωντανή ελπίδα
στην έρημο της απαξίωσης.
Δώρο ζηλευτό
στους άρχοντες της αστείρευτης πείνας,
που ξεκίνησαν να γκρεμίζουν τα όνειρα
ενός κόσμου,
με μη τυπωμένη ημερομηνία λήξης.
Στο μετρό της ανέχειας, κοιτάξτε τον διπλανό.
Δείξτε ενδιαφέρον στο κορμί
που έπαψε να μυρίζει «Άνθρωπος».
Ένα κουστουμαρισμένο ανδρείκελο εξέλιξης
με ταίρι, το νεοκυκλοφόρητο μοντέλο σιλικόνης
ανίκητων προδιαγραφών
-προς ικανοποίηση μεταμεσονύχτιων ορμών-
απουσία ενοχών.
Παρατηρήστε
πως ‘γράφει’ η επιτυχία στο πρόσωπο του.
Τα μάτια, μια άδεια αίθουσα ψυχών
Τα χείλη, μια σιδερένια πέργκολα αγκαθιών
Παρακολουθήστε τις κινήσεις
μηχανικές, άδειες,
δίχως ίχνος συνειδητότητας.
Επιθυμίες, όνειρα, υποχρεώσεις
όλα διπλωμένα με τάξη
στα γυάλινα κουτάκια προγραμματισμού,
βασική προϋπόθεση
για την εξαγορά μεγαλύτερου κελιού.
Υπομονή… στην επόμενη στάση θα κατεβεί.
Η επιγραφή αποβίβασης άναψε
Μια σκέψη μονάχα-
ν΄ αντέξει και σήμερα
αυτό που τόσο ηρωικά αποκαλούν ΖΩΗ.
©️2026
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
