Πεζό-ποίημα – Απόσπαση προσοχής –

Πεζό – ποίημα

Κι εκείνο το βλέμμα σου χαμένο στην οθόνη,
Τόσο κοντά μου και τόσο μακριά,
Με έκανε να αποσπαστώ λιγάκι
από τον στιγμιαίο ενθουσιασμό που ένιωσα.
Αποσπάστηκε η καρδιά και εκεί που χτύπαγε γοργά
ξεκίνησε τους πιο αργούς της χτύπους.
Ρολόι καλό-κουρδισμένο που κουρδίζεται από την άστατή μου διάθεση.
Αποσπάστηκε η παιχνιδιάρα μου αύρα
και πήγε να κρυφτεί στην γνώριμη κρυψώνα.
Κάθε που θυμώνω παίζει κρυφτό-κυνηγητό το μέσα μου με το έξω.
Έρχεται έξω το παιδί και μπαίνει εντός η γυναίκα.
Παγώνει το βλέμμα και δεν περιφέρεται. Ίσως να γίνει και εχθρικό.
Αυτό εξαρτάται από τον ρυθμό των κτύπων της καρδιάς.
Από τον εκάστοτε υπεύθυνο λόγο.
Αντίλογός μου η απόσπαση από το πλέξιμο του ενδιαφέροντος.
Πάει και κρύβεται χωρίς περισυλλογή – έτσι από ένστικτο θα το έλεγα – πίσω από τα οχυρά του μέσα, η ωριμότις.
Κρύβεται εκεί και στέκεται περιμένοντας επόμενα σημάδια.
Νιώθει ασφαλής μέσα στα οχυρά της.
Αυτά που χρόνια έφτιαξε, ώστε να μην την απογοητεύει κανείς.
Να μην την αγγίζουν συμπεριφορές τέτοιου είδους.
Συμπεριφορές που θυμίζουν απόσπαση προσοχής.

©2024 Γκιρτζιμανάκη Μαρία
Αρθρογράφος – Ποιήτρια