Ποίηση – Α γ ά π η –

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - Πέρασαν τόσα χρόνια από όταν άρχισα να γράφω, να μουτζουρώνω και να αφήνω λέξεις, να σκίζω και πάλι από την αρχή, ένα ποτάμι ξεχείλιζε από τα στήθια μου λέξεις , δάκρυα, χαμόγελα στήνανε το παρτέρι τους κι εγώ μιλούσα με αυτές Γεμίζοντας το στέρνο μου τόπους ,χρόνους , στιγμές γεμάτες φωνές πουλιών πολύχρωμες λαλιές ανθρώπων λέξεις, λέξεις ώσπου σταμάτησα. Έμεινε μόνο μια φράση που έκρυψε μέσα της όλη μου τη θάλασσα. Όνομα ... άνθρωπος Συνέχισα να γράφω να ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, ακολουθώ τη μουσική της ψυχής κι αφήνω τις νότες να μιλούν μέσα απ ' τα μάτια της !