Ποίημα
Μπλέξαμε,
αναζητήσαμε το ίδιο αστέρι
εκεί στην άκρη τ’ ουρανού,
και μας χαρίστηκε ένα σύμπαν
για να το ανακαλύψουμε…
Κάνε κουράγιο μικρέ ταξιδευτή,
μεσ’ τα σκοτάδια μπες
κι όταν η λάμψη του φανεί και σε κοιτάξει
θα ‘χεις ξεχάσει πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος.
Ξέρω καλά πως η ακτίνα του
τυφλώνει,
ξέρω πως στα μισά μπορεί να
το μισήσεις,
μα μη χαθείς εκεί στα συναισθήματα σου,
ψάξε μακριά,
αξίζει να το ανακαλύψεις!
Σαν πλησιάσεις φώναξε το
“ευτυχία”,
θα σου γελάσει,
την αγκαλιά του θα σ’ ανοίξει.
Θα ειν’ εκεί και θα σε περιμένει…
όσο και αν χρειαστεί…
θα περιμένει!
Γι’ αυτό προχώρα μην τα παρατήσεις.
©2023 Καλλιόπη Θωμά
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
