Ποίηση – Δεν υφίσταται λόγος –

Ποίημα

Πέφτω
Σε ωκεανό βυθίζομαι
κι ούτε ένα χέρι
Σκοτάδι
Της αβύσσου αριθμός
ερέβους μηδέν
Κατοικώ
Σε μιάς δίνης στροφή
περιδίνησης ώρα
Αναπνέω
Βράγχια και βρόγχος
ρόγχος πνιγμού
Αναδύομαι
Στης τρίαινας χτύπημα
φυσαλίδα αέρα
Αέρας
Καίει ο ήλιος το δάκρυ
φόβος ανυπαρξίας
Εξατμίζομαι
Χάνομαι στον άνεμο
δεν υφίσταται πλέον
λόγος θλίψης …

©2023 Κτενά Ρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια