Φ Υ Γ Α Μ Ε . . .

Ξανασηκώνω τις λέξεις μου πάλι απ΄την αρχή
θα γράψουν σ΄άλλον, για άλλες στιγμές,
για άλλα πετάγματα κι αγγίγματα
και φιλιά και γέλια δυνατά
και παιχνίδια στα κύματα.
Τίποτα δε θυμίζει το πριν.
Όλα θα ξαναγεννηθούν,
θα πρωτοπερπατήσουν στις χορδές της καρδιάς
σα νότες στο πεντάγραμμο.
Δεν τελειώνουν τα συναισθήματα
απλώς αλλάζουν παραλήπτη.
Έτσι είναι η ζωή,
εχθρός της ο χρόνος, μα σύμμαχος της η επιθυμία
γι΄αυτό το παρακάτω.
Ότι νιώθεις φυλάγεται μέσα στη θυρίδα της ψυχής
δεν ξεχνιέται, δε διαγράφεται.
Απλώς οι σελίδες στο ημερολόγιο της ζωής
γυρνάνε γρήγορα,
ανασηκώνονται σε κάθε θρόισμα του αέρα
κι εγω πρέπει να τις γεμίσω.
Πάμε για κείνα τα ταξίδια, που λέγαμε
και δεν κάναμε σε κείνο το νησί που λαχταράμε.
Έλα ρε ζωή, πιάσε μου το χέρι.
Φύγαμε …

 ©2023 Αποστολάκη Δέσποινα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια