Ποίημα
Μετά τη Μεγάλη συνθηκολόγηση,
μόνη ελπίδα πια η επανάσταση των δέντρων.
Άκου τις ρίζες που σκάφτουν τη γέρικη ιστορία,
στο σπόρο μέσα βαθιά
σιγά βουίζει το μέλλον.
Τα δέντρα φτάσαν ως τις φλέβες του πόνου,
ως τη σοφία των νερών
και των πουλιών τα όνειρα.
Τα δέντρα ζύμωσαν το φως με τη ζωή,
σκέπασαν τους γυμνούς θεούς,
πήραν το μήνυμα του κεραυνού.
Τα δέντρα γνωρίζουν το νόημα της σιωπής,
τη γεύση των απλών πραγμάτων,
τη δικαιοσύνη του ήλιου,
το μοίρασμα της αιωνιότητας.
Τα δέντρα γνωρίζουν το νόημα του θανάτου,
τον αποχαιρετισμό των άστρων,
τα σαλπίσματα των ανέμων
και των αιμάτων τις πηγές.
Εκείνα γνωρίζουν το τι θα γίνει.
©2025 Ηλίας Μαργιόλας
Αρθρογράφος * Ποιητής
Ποιητική συλλογή “Στο τόξο του φωτός και της σιωπής”
