Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Θυμωμένη
με την αναίδεια της ζωής
να δίνει φωνή στα ερπετά,
που σέρνονται
αναζητώντας τα ίχνη μας.
Το δηλητήριο
γίνεται ζωή και θάνατος,
εσύ επιλέγεις τη χρησιμότητά του.
Σεβαστείτε την επιλογή τους
το δικαίωμα
που οριοθετεί τη συνείδησή τους,
κοινωνώντας κι αυτήν την Κυριακή
ως πιστοί οπαδοί
κι ετοιμαστείτε για ένα δάγκωμα
ζωής ή θανάτου.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα
-ζυγίζοντας το βάρος της συνείδησης-
ξέρετε πότε ν΄ αγκαλιάσετε
ή να καταδικάσετε
το δώρο της ψυχής τους.
Όλοι παλεύουμε με την ψυχή
φλερτάροντας
με την αμφιβολία,
την αμφισβήτηση,
ακόμη και την κακία.
Μη λησμονείτε
η ήττα είναι αποδεχτή,
η απελπισία πάντα ατιμωτική.
Παρατηρήστε τους με προσοχή
Σέρνονται
Αγκομαχούν
Γδέρνουν το δέρμα στις μυτερές πέτρες,
τελικά… αιμορραγούν…
Καταδικασμένοι αιώνια
ν΄ αναζητούν τη λύτρωση
στη δική μας πληγή,
ξεδιψώντας
με το αίμα και τα δάκρυα μας…
Ερπετά
με ή δίχως φωνή
λυπηθείτε τα
πάντα θα σέρνονται γύρω μας!
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
