Ποίημα
Μίλα εσύ!
Η δική μου φωνή κρύφτηκε
στα γκρεμισμένα σπίτια
της βομβαρδισμένης πατρίδας
των αδυνάτων της γης.
Σωπαίνω!
Για να μην εντοπίσει το άδικο
την επιθυμία μου να ζήσω ελεύθερη.
Πρώτα επέτρεψα
να κυριεύσουν το μυαλό μου
ιδέες για ευμάρεια, χωρίς ιδανικά.
Φώλιασε ύστερα η αμφιβολία
για το αν έχω δικαίωμα
να πλάθω όνειρα
με το άγιο αίμα
των σφαγμένων αγονάτιστων
και το ιερό χώμα του τόπου μου.
Μίλα εσύ!
Με τη βάρβαρη γλώσσα
του μαχαιριού, του βιασμού, της καταστροφής.
Εν γνώσει μου έθαψα τη συνείδηση
στα θεμέλια ενός τεράστιου σπιτιού.
Χωρίς δισταγμό έσβησα την Ιστορία,
το έγκλημα, το Έθνος μου.
Μίλα εσύ!
Εγώ σωπαίνω.
Προετοιμάζομαι για το αύριον
όταν δε θα μου επιτρέπεται
ούτε να σκέφτομαι Ελληνικά…
©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Σκληρό μα τόσο αληθινό…!
Τα είπε όλα η ποιήτρια ξεσκεπάζοντας την μαλθακότητα και την αδιαφορία μας!! Συγχαρητήρια αγαπητή μου!! 🌹👏👏👏