Ποίηση – Οι πρώτες σταγόνες –

Ποίημα

Ανυποψίαστη χορεύει
η παιδική αθωότητα.
Η γνώση – που βλέπει –
παραμένει βουβή.
Το λευκό κρίνο
ο ήλιος θωπεύει,
τ’ αμάραντο τρέφει
την όψη της μέρας.
Μακραίνουν οι δρόμοι,
ανοίγουν λιμάνια.
Στα ρόδα τ’ Απρίλη,
ανάσες ζωής.
Καυτό καλοκαίρι
σμαραγδένιες ακτές.
Ψιθυρίζει ο έρωτας
αγάπης τραγούδι.
Μελώνει ο Σεπτέμβρης
τις άγουρες ρώγες,
το παιδί μεγαλώνει,
θολός ο καθρέφτης.
Αρχίζει βροχή,
οι πρώτες σταγόνες
για τον φόβο τ’ απρόσμενου,
για τα κίτρινα φύλλα.

©2021 Αικατερίνη Αλυσανδράτου

Αρθρογράφος – Ποιήτρια