Ποίημα
Περαστικοί απ΄τη ζωή
είμαστε φίλε όλοι,
είμαστε όλοι δανεικοί
σ’ αυτήν εδώ την πόλη.
Όταν θα δώσουμε ψυχή
φίλε μου θα κριθούμε,
έχουμε δρόμο όλοι μας
που τον ακολουθούμε.
Αυτόν τον κόσμο φίλε μου
τον είχαν κάποιοι άλλοι,
είναι μικρή αυτή η ζωή
δε γίνεται μεγάλη.
Μετά από μας άλλοι θα΄ρθουν
για να τον κατοικήσουν,
τον μάταιο τον κόσμο μας
όνειρα για να χτίσουν.
Μέσα στη ματαιότητα
στη μισαλλοδοξία,
άνθρωποι με ταυτότητα
χωρίς καμία αξία.
©2023 Δημήτριος Μονιός
Αρθρογράφος – Ποιητής

Άνθρωποι με ταυτότητα χωρίς καμία αξία… Ταξιδευτή ζωγράφισες
Μπράβο σας κ.Δημήτρη!!!Μοναδική η γραφή σας!!!