Ποίημα
Έχει ομίχλη στο δρόμο μου
Με τα μάτια σου βλέπω.
Ίσως έτσι στον κόσμο σου.
Καταφέρω να μπω.
Το σακάκι στον ώμο μου.
Το τσιγάρο μου σκέτο.
Κι η ζωή ένα άγνωστο
Μονοπάτι θαμπό.
Είναι κάτι αγάπες
που κρατάνε για λίγο
Είναι κάτι αγάπες
που κρατούν
Δύο ζωές.
Στο δικό σου λιμάνι.
Ναυαγός καταλήγω
Κι ας μου φύγεις σε λίγο
Πως μ αγάπησες πες.
Έχει ομίχλη και χάθηκα
Και τριγύρω μου ψέμα.
Στο όνειρο σου ξεχάστηκα
Δεν θυμάμαι να βγω
Εισαι αγκάθι που άφησα
Να καρφώσει στο δέρμα.
Μα στο ύψος μου στάθηκα
Κι είμαι πάλι εγώ…
Είναι κάτι αγάπες που κρατάνε για λίγο.
Είναι κάτι αγάπες που κρατούν δυο ζωές.
Στο δικό σου λιμάνι ναυαγός καταλήγω
Κι ας μου φύγεις σε λίγο
Πως μ αγάπησες πες…
©️2026 Βαγγέλης Φραγκιαδάκης
Αρθρογράφος * Ποιητής * Στιχουργός
