Ποίημα
Σε ένα κέρμα η διπλή πραγματικότητα
κι η φαντασία πεταλούδα στο σκοτάδι
μικρός ο κόσμος και μικρή ανθρωπότητα
για να χωρέσει την αγάπη σ’ ένα βράδυ
Σε ένα κέρμα δύο όψεις πάντα ίδιες
ρίχνεις εσύ, ρίχνω κι εγώ και πάμε πάσο
εσύ κοιτάς μέσα στα μάτια μου τις ίριδες
κι εγώ το άπιαστο παλεύω για να πιάσω
Θολή η σκέψη μου, ξεκάθαρη η εικόνα μας
χείλη και μάτια ενωμένα δίχως σώμα
κι αφού δεν χώρεσε η στιγμή μες στον αιώνα μας
πες μου αυτό πως θα κρατήσει λίγο ακόμα
Στης φαντασίας τη μεγάλη πολυθρόνα
να μ’ αγκαλιάζεις δίχως χέρια, δίχως σώμα
κι όλη η αγάπη να σφραγίζεται στο στόμα
Ρίξε απόψε γράμματα, να ρίξω εγώ κορώνα.
©2023 Ελένη Σωφρονίου Στρατή
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Πολύ δυνατές εικονες