Ποίημα
Τέσσερα κεριά με τελειωμένα φυτίλια
και δυο λειωμένες λαμπάδες
βιάστηκαν να γίνουν
άφλογοι φάροι
στην περιφρόνηση των καιρών.
Περιγράμματα ονείρων
φυλάχτηκαν στις φυλλωσιές
της αιωνόβιας μουριάς.
Με προσπέρασαν;
Tα προσπέρασα;
Ένα σπουργίτι, μου είπε,
πως έγιναν ταξιδευτές των άστρων.
Δε θέλω θλίψη απόψε.
Στην κοιλάδα των σβησμένων κεριών
μια ανάμνηση και μια αγκαλιά
μένει πάντα
ν΄ανάβει τη στιά της συντροφιάς
στη συντομογραφία του χρόνου
να ζεσταίνει τους χειμώνες μας.
Θα βρεθούμε πάλι….
©2023 Nancy Rosered
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Υπέροχη ποίηση, ξεχωριστή, εικόνες που μας σημαδεύουν.