Ποίημα
Βροχερή η νύχτα.
Τα τζάμια θόλωσαν,
από την υγρασία.
Άφησα το παράθυρο ανοιχτό,
ν’ ακούω τον ήχο της.
Σαν γλυκό νανούρισμα,
μ’ αρέσει όταν βρέχει
τις νύχτες.
Η κουρτίνα χόρευε
ένα αργό οριεντάλ,
από το θρόισμα του ανέμου.
Περασμένα μεσάνυχτα.
Ξέμεινε λίγο κρασί
στον πάτο του ποτηριού.
Μου θύμισε εσένα.
Κοίταξα το ρολόι,
πόσο γρήγορα τρέχουν
οι λεπτοδείκτες.
Κόντευε να ξημερώσει.
©2023 Λένα Σαρή
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
