Σκέψεις – Λ Η Θ Α Ρ Γ Ο Σ –

Σκέψεις

Άναψαν τα φώτα της νύχτας, κλασική συνήθεια το δείπνο και λίγο κόκκινο κρασί για τα καταπονημένα εγκεφαλικά μου κύτταρα.
Η αλήθεια είναι, πως δεν με κούραζε η δουλειά αλλά η ελαφροϊσκιωτη σκέψη, που σπινάρει σε κλειστούς δρόμους του χθες και αδιόρατους μέλλοντες.
Ιδιοτροπία του μυαλού να δυστυχεί στα αείμνηστα απρόσιτα ανοίγοντας ένα τεράστιο κενό στο αεικίνητο τώρα.
Άγγελος αδιαλάλητος σε μακρινά αλλόκοτα φεγγάρια σαγήνης σκλάβος της μαύρης τουαλέτας ,που σε συνθλίβει κάτω από την γόβα της υπεροψίας, θηρευτής και θύμα νηστικής επιθυμίας.
Ονειρεύτηκα αρκετά σε γαλαξίες ακατάκτητου μακρόκοσμου ,αφάγωτο πετάχτηκε το πρόσφορο της αγάπης, σε πυκνές μαύρες τρύπες αδιαφορίας.
Θλιβερός παραβάτης του κώδικα ζωής ,υπνοβατώντας παράλληλα με τον δρόμο της πραγματικότητας σε διαδρόμους ευφάνταστης προσδοκίας φυτεύοντας απερίσκεπτα σπόρους σε ξένη ιδιοκτησία.,
Υπερτοκισμένα απεδείχθησαν τα κεφάλαια δανεικών εποχών.
Έσβησα με θυμό το τσιγάρο στο τασάκι μαζί με το μαγιοβότανο της ανυπαρξίας, τις ώρες,
που σταμάτησαν στο μηδέν του λωποδύτη λήθαργου της σύγχυσης.
Υπάρχω, άραγε, στο τώρα και στο άχρονο του αύριο;
“Ίσως ποτέ δεν είναι αργά έστω και για μια τζούρα αληθινής ευτυχίας, ίσως και να είναι η στιγμή της συγνώμης έρχεται ή χάνεται σαν πεταλούδα…
Τα ηλιοτρόπια την μέρα κοιτάζουν τον ίδιο ήλιο και την νύχτα αγκαλιάζονται ερωτευμένα.
Τα δικά μου ηλιοτρόπια βρίσκονται στο δίπλα δωμάτιο. Πως τόλμησα να τα ξεχάσω και να σβήσω τον ήλιο τους.

©2024 Nancy Rosered
Glauka’s Talents