Ποίηση – Α Χ Ο Σ –
Ποίημα Σ' αυτόν τον τόπο τον ξερό, πεθαίνει κάθε αθώο. Που ξεπροβάλλει μιά στιγμή και γέρνει μαραμένο. Πώς ξεδιψάει η ζωή, η φύση και το ζώο, όταν περικυκλώνονται με κάρβουνο…
Ποίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –
Ποίημα Με μαύρα σύννεφα ο ουρανός πυκνώνει και οι ψυχές που διψασμένες μένουν, εκλιπαρούν νερό που θ’ ανυψώνει, ανάσες τους που αργοπεθαίνουν. Μα χάρη δε τους κάνει ούτε εκείνος, που…
Ποίηση – ΠΟΝΕΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ –
Ποίημα Πάγωσε απόψε της γειτονιάς το γέλιο, πέρασε μόνο σαν μιά σκιά στον δρόμο. Δε βρήκε τίποτε ιδανικό και τέλειο, ούτε έναν απλό κι αγαπημένο ώμο. Που να βρεθεί η…
Ποίηση – ΤΑ ΟΡΝΕΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ –
Ποίημα Μας περιγελούσε η αμαρτία, ζωσμένη τα άδεια μας ιδανικά. Πολλάκις σφάλματα επαναληπτικά! Λήστευε τον κάθε αισθηματία, ειρωνικά και απαξιωτικά, υπομονετικά και διαχρονικά. Η πονηριά της ήταν τεραστία. Με βαναυσότητα…
Ποίηση – Μ Ο Ν Η –
Ποίημα Μόνη κοιτώ τα σύννεφα, που διώχνουν τα σπουργίτια και φεύγω απ'τον τόπο μου, μαζί τους για βοήθεια. Σφαγιάζεται ο κόσμος μου, γκρεμίζονται τα σπίτια. Μόνη μου είμαι τελικά, που…
Ποίηση – Μια πεταλούδα στο χιονιά –
Ποίημα Ερήμωσαν οι πόλεις, άδειασαν οι αγκαλιές. Τα τριαντάφυλλα φόρεσαν το πένθιμο χρώμα τους και οι νότες σκούριασαν. Δεν ακούω πια τον γλυκό τους ήχο. Μαζί με τον χρόνο που…
Ποίηση – Ένα Ξέσπασμα ήταν –
Ποίημα Κάποιες στιγμές, οι πολυθόρυβες θάλασσές μου, τη μοναξιά μου αμείβουν· οι θλιβερές και απόκοσμες αρχόντισσές μου, που εν καιρώ συνθλίβουν, όσα δε τόλμησα μ’ ευγένεια ν’ αποτρέψω, πριν τη…
Ποίηση – Ε Ρ Ω Τ Ι Κ Ο Κ Α Λ Ε Σ Μ Α –
Ποίημα Περπάτησε πλάι μου σ’ αγκαλιασμένες λεύκες στ’ αέναο κάλεσμά τους το ερωτικό. Ν’ αναταράξουμε ψυχές μ’ έναν τρελό πόθο, μιάς άσβηστης δίψας που ζητά το θεϊκό. Στερνή παράκληση στα…
Ποίηση – Αν σου έλεγα –
Ποίημα Αν σου έλεγα πως θέλω μιά αγκαλιά, στοργής φιλί στο μέτωπο σαν χάδι . Να γίνεις δότης μιάς ψυχής που αδημονά, το κρυσταλλένιο της νερό χωρίς ψεγάδι. Ευθύς γεμάτη…
Ποίηση – Ευλαβικό φτερούγισμα –
Ποίημα Πολλές φορές οι χούφτες μου άδειαζαν στεγνά κι άλλοτε γεμάτες δεν άντεχαν το βάρος. Μα παραδέχομαι πως κράτησα με θάρρος, τα φτωχά μου όνειρα που ήτανε αγνά. Όνειρα ωφέλιμα…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα