Μ Α Τ Ι Α

Έλα, ...είπα ... κι ας είναι ξένο το όνειρο. Εγώ θα αιωρούμαι μες στην σκόνη της σελήνης. Ας στάζει η ψυχή μου στο πάτωμα. Πρόσεξα πόσο ταιριάζει με τις κόκκινες…

Continue ReadingΜ Α Τ Ι Α

ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Έχει κάτι απροσδιόριστο η μέρα. Το μωβ της βουκαμβίλιας, μου πλακώνει το στήθος, σαν βράχος, σαν κάτι από πένθος. Μπήκε Ιούνιος παιδί του καλοκαιριού μα, σίγουρα όχι του δικού μου.…

Continue ReadingΕΚ ΒΑΘΕΩΝ