ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΧΤΑ !

Δυό χούφτες ουρανό κι ένα φεγγάρι και κάτω μιά θάλασσα που πάλλεται. Τα δυό σου χέρια να έχω μαξιλάρι και τ΄όνειρο στα μάτια σου να πλάθεται. Φύκια και κρίνα του…

Continue ReadingΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΧΤΑ !

Λ Η Θ Η

Αδηφάγο τέρας ο χρόνος μας ρουφά, κατατρώγει τις σάρκες μας, μας εξαφανίζει. Βιασμένος ο νους εκπορνεύεται σκέψεις του παρελθόντος πριν χαθούν στο πηγάδι της λήθης. Παιδί και μεγάλος συγχρόνως σε…

Continue ReadingΛ Η Θ Η

Π Α Τ Ε Ρ Α Μ Ο Υ

Πήγα μιά μέρα στο αγνάντιο σου πατέρα έψαξα στο πεζούλι που καθόσουν να σε βρω. Είχε σύννεφα, δε μου χαμογέλασε η μέρα ο κάμπος λίμνη φαίνονταν ήταν γεμάτος με νερό.…

Continue ReadingΠ Α Τ Ε Ρ Α Μ Ο Υ

ΠΕΣΜΕΝΟ ΦΥΛΛΟ

Έπεσα μιάν αυγή σαν φύλλο, Ήσουν η αυγή μου κι έβρεχε στα μάτια σου. Άγγιξα με τ΄ακροδάχτυλα τα μάγουλα της μέρας που γελούσε γεννώντας δροσοσταλίδες. Έψαχνα αυγή μου στους άδειους…

Continue ReadingΠΕΣΜΕΝΟ ΦΥΛΛΟ

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Σεβαστέ μου πατέρα, είμαι καλά το αυτό επιθυμώ δι υμάς. Κελαρύζει η μέρα ποταμάκι τρεχάμενο με καθάριας πηγάς. Λάμπει τόσο ο ήλιος καθαρός και ζεστός όπως το φως στη ματιά…

Continue ReadingΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

ΑΝΘΡΩΠΕ ΑΓΑΠΑ ΤΗ ΖΩΗ

Αγαπώ λες τη ζωή μα δεν παλεύεται ... Μα, πώς την αγαπάς αλήθεια; Τί κάνεις τάχα για να την κερδίσεις; Κουράστηκα λες να παλεύω να τρώω συνεχώς τα μούτρα μου,…

Continue ReadingΑΝΘΡΩΠΕ ΑΓΑΠΑ ΤΗ ΖΩΗ

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Όλος ο κόσμος μιά ομίχλη ! Χαλασμένη και πάλι τής ζωής η πυξίδα, σέ λάθος με οδηγεί μονοπάτια κι όσο σταματώ τη σωστή ρότα να γυρέψω, μεταμορφώνομαι σε βράχο που…

Continue ReadingΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

Γλίστρησε στα απόνερα του ουρανού το φεγγάρι, έτσι ολόγιομο όπως έστεκε, και κύλησε μπλεγμένο στης νυχτιάς τα μεσοφόρια, ρίχνοντας φως στις σκιές που κρύβονταν σαν τους δραπέτες στα μαύρα σκοτάδια.…

Continue ReadingΟ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΡΟΥΣ

Στον κάμπο δες, μεστώσανε, ωρίμασαν τα στάχυα ετοιμάζονται οι θεριστές χρυσάφι να μαζέψουν. Στήσαν χορό οι μέλισσες μεθύσαν με μελάσα υφάντρες μαζευτήκανε στημόνι για να πλέξουν. Ο κούκος ξεκουράζεται τέλειωσε…

Continue ReadingΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΡΟΥΣ

ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΦΑΝΟ

Μιά μικρομάνα όλο δροσιά σε άδειο σπιτικό πάλευε με την μοίρα της Περίμενε απ' τη θάλασσα ψηλό μελαχρινό καμένο απ' την αρμύρα της. Κεφαλοπάνι άταχτο στα ρούσα της μαλλιά παιχνίδιζε…

Continue ReadingΔΙΑΜΑΝΤΗ ΔΙΑΦΑΝΟ