Ποίηση – Τόσο κοντά –
Σκέψεις . . . Κάθε που ανοίγει ο αέρας το παράθυρο, πετάγεται στο δρόμο κι ένα μου όνειρο, αρπάζει λίγο χρυσαφί του φθινοπώρου και γυαλίζει τα σκονισμένα φύλλα. Γαντζώνεται ευθύς…
Σκέψεις . . . Κάθε που ανοίγει ο αέρας το παράθυρο, πετάγεται στο δρόμο κι ένα μου όνειρο, αρπάζει λίγο χρυσαφί του φθινοπώρου και γυαλίζει τα σκονισμένα φύλλα. Γαντζώνεται ευθύς…
Γύρω από σένα, γύρω από μένα παρασέρνει ο μανιασμένος άνεμος μακριά απ’ τη μήτρα που το γέννησε ένα φύλλο φθινοπώρου που ξεχάστηκε σε λάθος εποχή, δεν ξέρει αν ανήκει στη…
Ποίημα Άφησε με εδώ κι ας μην επιστρέψεις! Εγώ θα περιμένω στο σπίτι με τα μεγάλα παράθυρα, που καθώς τ΄ανοίγω η σκέψη κυματίζει στα γαλανά νερά, εκεί που οι βάρκες…
Ποίημα Τις σελίδες των γραπτών μου νότιζε η υγρασία ενός κήπου στο βάθος του διαδρόμου. Θολοί μέσα στα νοήματα τους, υπάρχουν εκεί οι στίχοι, ακροβατούν, ανάμεσα στο αναλλοίωτο και στο…
Απρόσμενα ένα βράδυ θα συναντηθούμε με τα ασπρόμαυρα και έγχρωμα όνειρά μας. Αυτόν τον χαμένο χρόνο θα τον πάρουμε στο διπλάσιο πίσω. Οι μέρες με μικρά στίγματα ανέφελης και ατεκμηρίωτης…
0 items in your cart (0,00€)